Het enige punt, is dat je heel veel vermogen nodig hebt om het daglicht te compenseren. Maar het kan werken. Onderstaande foto is geen HDR opname (techniek waarbij meerdere beelden gecombineerd worden), maar het gevolg van het bijlichten van de woningen met een 1200 watt powerpack op vol vermogen (Elinchrom Ranger) met een flinke reflector erop welke voor een maximale lichtopbrengst zorgt. In lightroom is er enkel nog een klein beetje opgelicht, maar verder is het een foto waar weinig mee is gedaan.

Op dit  blog wil ik af en toe ook wat schrijven over de apparatuur en software die ik gebruik. Geen diepgaande technische reviews, maar praktische verhaaltjes vanuit mijn persoonlijke standpunt.

Een mooi begin hiermee is de Canon 5D mark III.  De ‘oude’ 5D II is na 3 jaar toe aan een update: hoewel de camera een uitstekend beeld geeft en erg veelzijdig en capabel is, zijn er best wat verbeterpunten te bedenken. Een veelgehoorde klacht was de beperkte autofocus van de 5D mark II. Dit is een punt wat goed aangepakt lijkt te zijn, maar er is meer. Mijn oude 5D mark II is inmiddels meer dan 3 jaar oud, dus toen de III werd aangekondigd heb ik direct een reservering geplaatst.

Deze arriveerde donderdag en inmiddels heb ik er een eerste indruk mee kunnen opdoen. Het is door drukte beperkt gebleven tot wat testshots binnen dus spectaculair is het niet (en wetenschappelijk onderbouwd al helemaal niet), maar toch wil ik de eerste indrukken graag even delen.

Ergonomie en silent mode

Toen de 5D III werd aangekondigd was er hier en daar ook kritiek, omdat de 5d III niets meer zou zijn dan de 5d II met een gefixte autofocus. Die AF is meer dan gefixt, maar mijn eerste indruk is dat de camera op veel meer fronten is verbeterd en best wel eens aan de verwachtingen van de gebruikers zou kunnen voldoen.

Wat opviel toen ik de doos opende (ik heb alleen de camera besteld, maar kreeg – net als destijds bij de II – de kit met de lens eruit), was dat de handleidingen en de cd met software ontbrak. Dat wordt overigens op korte termijn netjes opgelost. In de tussentijd behelp ik me met de online handleiding in pdf; Adobe heeft gelukkig al een Camera Raw update uitgebracht zodat ik ook de raw files kan lezen.

De camera voelt wat degelijker aan dan de oude versie: meer grip en hij ligt wat lekkerder in de hand. Eigenlijk meer als een 1-camera (waar ik zelf ook gebruik van maak). Het klepje van de geheugenkaarten is nu ook voorzien van grip materiaal en voelt wat degelijker aan. Erg fijn natuurlijk dat de 5 nu ook twee geheugenkaartjes aankan, wat een veilige gedachte is. De weersbestendigheid is ook verbeterd, maar daar kan ik nu nog niets over zeggen met dit mooie lenteweer .

Het display is weer een stukje beter geworden, de knopjes voelen wat prettiger aan en de layout komt op mij ook iets logischer over. Kortom, ergonomisch gezien zijn de nodige evolutie stapjes gezet.

Als je de camera aanhebt en de menu’s induikt, valt op dat er veel en veel meer in te stellen dan bij de 5d II. Meer richting de 1-serie, wederom. Met name op het gebied van autofocus, maar ook op andere vlakken. De menu’s zijn bovendien logischer te navigeren. Ook 7D-elementen, zoals de electronische waterpas, zijn toegevoegd.

Een erg goede functie is de silent mode: deze beperkt je burst rate tot 3 shots per seconde, maar het is aanzienlijk stiller dan de gewone sluiter – ideaal voor reportage werk en een niet te onderschatten feature. Ik denk dat dit wel eens een goede reden kan zijn om deze camera te overwegen voor reportagewerk!

Autofocus

Ik heb wat kunnen spelen met de autofocus (in principe hetzelfde 61-punt systeem uit de 1Dx) en mijn eerste indruk is zeer positief. De focus is erg accuraat, tweakbaar tot in den treure  en ook de buitenste focuspunten leveren geen probleem meer op. Hij is bovendien consistent; dermate consistent dat ik nu al een idee heb in welke richting ik mijn f/1.4 en f/1.2 lenzen op deze camera moet gaan aanpassen in de micro-adjustment. Uiteraard blijft de 1-serie focus iets sneller (doordat de accu’s meer power hebben), maar het is snel zat: de 35 1.4 en 70-200 2.8 II focussen erg rap. De 85 1.2 II is een stukje trager en hier merk je dat de 1 zeker een voorsprong heeft.

Een minpuntje is het feit dat de AF-punten pas oplichten op het moment dat je ermee gaat focussen, niet al als je ze selecteert. Dat is het donker soms onpraktisch, en bij de servo (tracking) mode zie je ook geen punt oplichten. Ik hoop dat ik iets gemist heb, of dat het in ieder geval gefixt kan worden.

Wat erg goed is is ook de accuraatheid in het donker. Ik heb wat testjes gedaan met de 1D IV ernaast, en de 5d III heeft in het donker aanzienlijk minder moeite op objecten te locken dan de 1D IV.

Onderstaande foto (iso 12.800) geeft een idee. Ik weet dat het cliché is katten in te zetten, maar who cares. Erg lastig om een juiste focus te krijgen, maar door op wat haartjes te focussen lukte het aardig (35mm op 1.4). Eronder zie je de 100% crop. In de raw converter is er alleen wat scherpte toegevoegd, maar geen ruisreductie.

Hoge iso waarden

Over de beeldkwaliteit kan ik nog niet heel veel zinnigs zeggen; hier kan ik pas na een aantal opdrachten een conclusie over trekken. De eerste indruk is in ieder geval positief. Het lijkt erop dat de 5d III op hogere iso waarden ook zeer behoorlijk resultaat neerzet.

Uiteraard heb ik hier wat voorbeelden van, met een 100% crop eronder.

Even om duidelijk te zijn: ze hebben in ACR een klein beetje extra contrast gekregen, scherpte (50) en wat ruisreductie, maar niet altijd. Ik geef er de voorkeur aan beelden niet compleet te verzuipen in de noise reductie, maar wat detail te behouden. Immers, niemand die beelden 100% op het scherm gaat bekijken (met een paar uitzonderingen, maar dat zijn meestal niet de mensen die zich ècht met fotografie bezighouden ) en ik werk voornamelijk naar printwerk toe, waar ruis toch vaak grotendeels wegvalt.

In de praktijk verwacht ik niet snel boven de 12.800 te komen (wat ik al redelijk extreem vind). Met name omdat de lichtkwaliteit (als in: mooi of lelijk) dan vaak twijfelachtig is. Ik licht dan liever wat bij, met bijvoorbeeld een flitser.

Anyway, wat shots: iso 12.800, 85 1.2 op 1.2 op 1/125e. Minimale ruisreductie (17).

Zelfde instellingen (sluitertijd 1/250e), met nog minder ruisreductie (13).

Tot slot een erg extreme situatie op iso 25.600, 35mm op 1.4 bij 1/60e van een seconde. De foto zelf, en de situatie ter plekke, was nog donkerder (iets onderbelicht dus; ik moest 1/3e stop in ACR exposure toevoegen). Iets meer ruisreductie; 30.

Ik zag pas later op de foto dat er uberhaubt een reflectie van de kat in het raam was. Mijn ogen konden eigenlijk alleen waarnemen tot halverwege de kat, links daarvan kon ik zelf nauwelijks iets zien. Het focussen was hier ook niet mogelijk op de ogen zelf, dus ik heb hier het kussentje genomen waar de 100% crop op is gebaseerd. Zeker geen perfecte foto, maar er is iets mee te doen als het moet.

Tot slot

Hoe de sensor objectief, wetenschappelijk bekeken en in verhouding met andere camera’s presteert, daar kan ik geen zinnig woord over zeggen. Ik ga nu vooral op gut feeling af, en ik denk dat de camera niet echt een limiet meer is om dingen te maken die ik wil.

Tot slots iets over de doelgroep; ik denk dat het vooral een heel mooie allround camera is geworden. Snel genoeg voor sport (6 frames per second), bijna ideaal voor reportagewerk (straatfotografie, evenementen, bruiloften, etc.), en voldoende beeldkwaliteit voor alle overige denkbare klussen. Zou je echt alleen studiowerk doen en landschappen, dan zou een D800 wellicht wel wat zijn. Met video doe ik erg weinig, dus daar kan ik niet over oordelen (in een review heeft EosHD aangegeven dat de videokwaliteit veel beter kan en dat er voor videogebruik ergonomische tekortkomingen zijn).

Al met al is mijn eerste indruk erg positief. Ik ga er de komende tijd lekker mee aan de slag en ik zal over een paar maanden deze post updaten met mijn ervaringen.

Heb je vragen, plaats ze hieronder!

Een goed idee, want je ziet regelmatig van die vakantiefoto’s als profielfoto voor Linkedin voorbij komen en het is maar de vraag of toekomstige opdracht- of werkgevers daarop zitten te wachten…Afhankelijk van de branche waarin je zit, en de manier waarop je je wil profileren, kun je er altijd nog voor kiezen de foto’s bijvoorbeeld eenvoudig en zakelijk te houden of wellicht wat creatiever.

In dit geval is er voor het verwachte gebruik gekozen voor een wat meer zakelijke insteek, maar niet tè: het pak is in de kast blijven hangen. In 1 sessie hebben we zowel binnen wat shots met studiolicht gemaakt voor foto’s met een witte achtergrond (links)  als buiten voor een wat andere setting (behalve close-ups hebben we ook shots met meer omgeving erin gemaakt – de meeste foto’s zullen echter vrij klein worden gebruikt zodat het gezicht van de geportretteerde wel goed te zien moet zijn).

Voor de shots met studio verlichting hebben we overigens geen studio gebruikt (aangezien ik geen studio heb ). Een klein beetje bewegingsruimte en een witte muur geeft voldoende mogelijkheden.

Makkelijk te doen in een vrij kort tijdsbestek, en toch een gevarieerd en daarmee breed inzetbaar setje foto’s.

Binnenkort verschijnen hier blogposts op het gebied van fotografie.